حجم جستجوی 'جایگزینهای Pokémon Go' دو سال است که بیسروصدا بالا میرود. بخش جالب این است که چه کسی جستجو میکند. بازیکنان تازه نیستند، بازی اصلی هنوز آنها را سریعتر از هر رقیبی جذب میکند. بازیکنانیاند که کنار گذاشتهاند. آدمهایی که سه سال با گوشی جلوی صورتشان در محلهشان قدم زدند، دست کشیدند و حالا دنبال هر چیزیاند که دوباره آنها را به این عادت برگرداند.
آنچه تغییر کرده بازی نیست. Pokémon Go از قبل بزرگتر است؛ رویدادها پرتکرارترند، فهرست موجودات بزرگتر است و گرافیک بهتر. آنچه تغییر کرده این است که کسی که این مدت بازی کرده به سقف کاری رسیده که یک بازی واقعیت افزوده با اقتصاد بسته میتواند بکند. هر Pokémon که میگیری در حسابی میماند که فقط Niantic کنترلش میکند. هر آیتم نادری که میخری فقط داخل همان حساب ارزش دارد. پیادهروی واقعی بود، اما هیچکدام از چیزهایی که پیدا کردی واقعی نبود.
پس پرسش 'جایگزین Pokémon Go چیست' در واقع یعنی: کدام بازی پیادهروی و کشف را بازسازی میکند، اما چیزهایی که پیدا میکنم مال من باشند، یا دست کم بیرون از اپلیکیشن معنایی داشته باشند. این تعریف بیشتر شبیهسازهای مستقیم را کنار میگذارد. بازیهایی که در ظاهر 'شبیه Pokémon Go' هستند، مثل Draconius GO و Jurassic World Alive، مشکل اقتصاد بسته را به ارث میبرند و چیز ساختاریای اضافه نمیکنند. بازیهایی که واقعاً متفاوتاند پاراگراف خودشان را میخواهند.
Seekprotocol. این یکی را ما میسازیم، پس پاراگراف را با این در نظر بخوان. Seekprotocol به شکل Pokémon Go از همه نزدیکتر است، یک نقشه، یک دوربین، یک برخورد واقعیت افزوده در مختصات واقعی، اما چیزهایی که جمع میکنی در کیف پول خودت روی Solana تسویه میشوند. یک دراپ نسخه محدود از برندی که دوست داری توکنی در کیف پولت است؛ یک کلکسیونی نادر از یک ناشر Seek یک NFT است که مال توست؛ سکهای که در پارک محلهات پیدا کردی قابل انتقال است. اقتصاد باز است، و این همان چیزی است که بازیهای بسته کم دارند. روی iOS و Android اجرا میشود و نصبش رایگان است. اپلیکیشن اینجاست.
Ingress Prime. بازی قدیمیتر و سختتر خود Niantic، و همان که فلسفه طراحیشان از آن شروع شد. دو جناح پورتالها را تصرف و از آنها دفاع میکنند؛ پیادهرویها طولانیترند، جامعه متراکمتر است و لایه تاکتیکی از هر چیز دیگری در این فهرست عمیقتر است. هیچ جایزهای ندارد که بتوانی از اپلیکیشن بیرون ببری، که اشکالی ندارد، چون جایزه بازیکنان Ingress همیشه خود بازی تصرف قلمرو بوده. اگر تیمبازی و هشت کیلومتر پیادهروی برای دفاع از یک پورتال را دوست داری، این همان است که آدمهایش را طولانیتر از همه نگه داشته.
Harry Potter: Wizards Unite. قابل بازی نیست، Niantic در 2022 تعطیلش کرد. اینجاست چون سهم بزرگی از کسانی که جایگزین Pokémon Go را جستجو میکنند در واقع دنبال خود Wizards Unite هستند و کسی به آنها نگفته که دیگر نیست. اگر تو هم همینطوری، نزدیکترین چیز امروز احتمالاً Peridot برای چرخه جمعآوری حیوان خانگی است. برای بخش دنیای داستانی و روایت، هیچکدام از عنوانهای فعلی واقعیت افزوده جایگزین درستی نیستند. همین جای خالی دلیل این است که مدام از Warner Bros. میپرسند قدم بعدیاش چیست.
Jurassic World Alive. معادل دایناسوری Pokémon Go، ساخت Ludia، با صحنه PvP قویتر از نسخه اصلی. اقتصاد بسته، اما چرخه اصلیاش از هر کدام از رقبای کوچکتر شبیه Pokémon صیقلخوردهتر است. اگر بخشی که دوست داشتی چرخه جمعآوری بود و اخیراً امتحانش نکردهای، ارزش امتحان دارد.
Peridot. برداشت Niantic از یک همراه به سبک Tamagotchi در واقعیت افزوده. موجودی را بزرگ میکنی، به جاهای واقعی میبریاش و بر اساس جاهایی که میروی رشد میکند. نیاز متفاوتی از Pokémon Go را برآورده میکند، پرورش به جای جمعآوری، اما پیادهروی همان پیادهروی است و واقعاً یکی از خوشظاهرترین بازیهای واقعیت افزوده موجود است.
Draconius GO و Landlord GO. دو تا از موفقترین کپیهای شبیه Pokémon که از سال اولشان جان سالم به در بردند. Draconius Go به فانتزی و PvP گرایش دارد؛ Landlord Go یک بازی خرید و فروش ملک مبتنی بر مکان است، ادعاهای مجازی روی ساختمانهای واقعی بخر و از رفتوآمد عابران درآمد کسب کن. هر دو اقتصاد بسته دارند و هر دو کوچکتر از بازیهای بالا میمانند، اما هر کدام پایگاه بازیکنان واقعاً وفاداری برای کاری که میکند دارد.
Genesis of Fate. ورودی تازهتری با چرخه RPG سنگینتر و ریتم کندتر؛ ارزش دنبال کردن دارد اما هنوز در حال پیدا کردن مخاطبش است. و Pikmin Bloom، باز هم از Niantic. پیادهروی تو را به پرورش باغی از Pikminها تبدیل میکند که دنبالت میآیند. کمتر یک بازی است و بیشتر یک اپلیکیشن سلامت با کمی چاشنی. اگر جذابیت Pokémon Go برای تو بخش بیرون بودن بود نه بخش گرفتن، Pikmin Bloom بیشتر از همان را دارد.
Geocaching. بیست و پنج سال عمر دارد، هنوز فعال است و هنوز زنده. قدیمیترین نیای همه چیزهای این فهرست: یک ظرف فیزیکی پنهان کن، یک پیدا کردن ثبت کن. از نظر نرمافزاری هیچ شباهتی به Pokémon Go ندارد، اما از نظر هدف دقیقاً شبیه آن است: وجود دارد تا تو را به جایی ببرد که در غیر این صورت نمیرفتی. جامعهاش کوچکتر از 2015 است اما عمیق است و گنجینهها هنوز آن بیروناند. اگر هر کدام از بازیهای مدرن را بازی میکنی، یک آخر هفته یک geocache کلاسیک در شهرت را امتحان کن و ببین کدام قالب به نظرت بهتر است. اغلب به پیادهروی بستگی دارد.
کدام به کدام بازیکن میخورد؟ یک نقشه تقریبی. اگر نزدیکترین چیز به Pokémon Go را با اقتصادی واقعی زیرش میخواهی: Seekprotocol. اگر عمیقترین بازی تاکتیکی را میخواهی: Ingress Prime. اگر مشخصاً چرخه جمعآوری با واقعیت افزوده صیقلخوردهتر را میخواهی: Peridot یا Jurassic World Alive. اگر پیادهروی بهعنوان بخشی از سلامت را میخواهی: Pikmin Bloom. اگر میخواهی قالبی کاملاً متفاوت را امتحان کنی که پیش از همه اینها بوده: Geocaching.
هیچکدام از اینها جای Pokémon Go را در کاری که مشخصاً در آن بهترین است نمیگیرد، یعنی اینکه همان بازیای باشد که فامیل بزرگت از قبل بازی میکنند. پایگاه نصب همان خندق است. کسی که امروز شروع میکند احتمالاً باز هم با Pokémon Go شروع میکند و بعداً، وقتی سقف خودش را نشان داد، بازی دیگری اضافه میکند. اشکالی ندارد. دو بازی واقعیت افزوده در فهرستت عدد راحتی است و هر کدام از جایگزینهای بالا بهعنوان دومی خوب کار میکند.
دو چیز برای 2027 ارزش دنبال کردن دارند. سختافزار: خط Vision شرکت Apple و نسل بعدی عینکهای Meta هر دو گوشی را از مرحله دوربین حذف میکنند، که شکل یک بازی خوب واقعیت افزوده را در لایه تعامل تغییر خواهد داد. و اقتصاد زنجیرهها: هرچه بازیهای بیشتری جوایز را روی زنجیره تسویه کنند و آنچه بازیکن جمع میکند را ارزشی قابل انتقال بدانند، دفاع از مشکل اقتصاد بسته، که کل این دسته جستجو را به راه انداخت، سختتر به نظر خواهد رسید.
اگر پیادهروی را دوست داری، به راه رفتن ادامه بده. این ژانر بالاخره آنقدر بزرگ شده که پرسش عنوان بیش از یک پاسخ خوب داشته باشد، و ارزش دارد پیش از انتخاب نهایی دو سه تا از بازیهای بالا را امتحان کنی. بازیای که ما میسازیم اینجاست. بقیه با یک جستجو پیدا میشوند.
