هر سال در همین حدود کسی فهرستی از چهل بازی برتر واقعیت افزوده منتشر می‌کند و بیشتر فهرست تا زمان انتشار مطلب مرده است. این آن فهرست نیست. این‌ها بازی‌هایی‌اند که فصل گذشته واقعاً بازیکن فعال هفتگی داشتند، مرتب‌شده بر اساس کاری که هر کدام متفاوت انجام می‌دهد، تا خواننده‌ای که یکی را بازی می‌کند بتواند بعدی را انتخاب کند.

اول، چه چیزی حساب می‌شود. بازی واقعیت افزوده در این نوشته بازی‌ای است که در آن یک مختصات واقعی اهمیت دارد و دوربین بیشتر از یک فیلتر کار می‌کند. بازی‌هایی که از دوربین برای یک لایه ثابت استفاده می‌کنند و می‌شود روی مبل بازی‌شان کرد، که بیشتر عنوان‌های واقعیت افزوده با برچسب کریپتو از 2022 در این دسته افتادند، در فهرست نیستند. بازی‌هایی که از مکان استفاده می‌کنند اما از دوربین نه، که Zombies Run استثنای صادقانه آن است، فقط وقتی اینجا هستند که بخش مکانی اساسی باشد.

Pokémon Go هنوز غول است. ده سال گذشته و بیشتر از هر سه تای دیگر روی هم بازیکن ماهانه دارد، با تقویم رویدادهای زنده‌ای که در آخر هفته‌های Community Day یک محله کامل را پر می‌کند. همچنین هنوز یک اقتصاد بسته است: هر موجود نادری که می‌گیری روی سرورهای Niantic می‌ماند و نمی‌تواند بیرون برود. اگر سقف این واقعیت هنوز برایت مهم نشده، به اندازه کافی بازی نکرده‌ای. وقتی مهم شد، سراغ بقیه این فهرست می‌آیی.

Ingress Prime همان هم‌خانواده Niantic است که بیشتر بازیکنان Pokémon هرگز امتحانش نمی‌کنند و جامعه حرفه‌ای واقعیت افزوده بیشتر از همه به آن احترام می‌گذارد. دو جناح پورتال‌ها را در شهرت تصرف و از آن‌ها دفاع می‌کنند. پیاده‌روی‌ها طولانی‌ترند، تاکتیک مهم است و جامعه نسبت به جمعیت از هر کدام از بازی‌های جمع‌آوری متراکم‌تر است. اینجا هم جایزه‌ای برای بیرون بردن نیست، جایزه خود بازی تصرف قلمرو است، اما اگر پیاده‌روی را دوست داری و می‌خواهی لایه استراتژی اصل ماجرا باشد نه چاشنی، این همان است که اول باید نصب کنی.

Peridot ورودی Niantic به چرخه پرورش است. موجود کوچکی را بزرگ می‌کنی، به جاهای واقعی می‌بری‌اش، با موجودات بازیکنان دیگر جفتش می‌کنی و ویژگی‌هایش از جاهایی که رفته‌ای شکل می‌گیرند. یکی از خوش‌ظاهرترین بازی‌های واقعیت افزوده موجود است، موجود در نمای دوربین بهتر از هر چیز دیگری در این فهرست سر جایش می‌ماند، و نیازی را برآورده می‌کند که هیچ‌کدام از بازی‌های جمع‌آوری نمی‌کنند. باز هم اقتصاد بسته، که الگوی اینجاست.

Seekprotocol. این یکی را ما می‌سازیم، پس پاراگراف را با همین حساب بسنج. شکلش به Pokémon Go نزدیک است، یک نقشه، یک دوربین، یک برخورد واقعیت افزوده در مختصات واقعی، با یک تغییر ساختاری: آنچه جمع می‌کنی در کیف پول خودت روی Solana تسویه می‌شود. یک دراپ نسخه محدود از برندی که دوست داری یک توکن است؛ یک نادر از ناشر Seek یک NFT است؛ سکه پارک محله‌ات قابل انتقال است. اقتصاد باز است، و این همان چیزی است که بازی‌های بسته کم دارند. رایگان روی iOS و Android. اپلیکیشن اینجاست. با نام قدیمی‌اش SeekAR تا 10 اوت 2026 عرضه می‌شد: همان محصول، همان ناشر، فقط آیکون عوض شد.

Jurassic World Alive بازی جمع‌آوری دایناسورها از Ludia است و از نظر صیقل نزدیک‌ترین رقیب خود Pokémon Go. صحنه PvP قوی‌تر از بیشتر بازی‌ها، رابط کاربری تمیزتر از کپی‌های کوچک‌تر شبیه Pokémon و پایگاه بازیکنانی واقعاً وفادار. باز هم اقتصاد بسته. اگر چرخه‌ای که دوست داشتی مشخصاً گرفتن و تکامل دادن بود و نسخه‌ای با تعادل بهتر می‌خواهی، بسیاری از بازیکنان سابق Pokémon Go همین‌جا ساکن شدند.

Draconius GO به فانتزی گرایش دارد، اژدهاها، نبردهای عنصری، خرده‌داستان‌های مدرسه جادو، و بهتر از بیشتر هم‌نسل‌هایش مانده است. Landlord GO بازی خرید و فروش ملک مبتنی بر مکان است: ادعاهای مجازی روی ساختمان‌های واقعی بخر و از رفت‌وآمد عابرانی که از کنارشان می‌گذرند درآمد کسب کن. هیچ‌کدام جای غول‌ها را نمی‌گیرند اما هر کدام در دوره‌ای که باید افت می‌کردند مخاطب واقعی‌شان را حفظ کرده‌اند، که بیشتر از چیزی است که بیشتر بازی‌های واقعیت افزوده دوره 2019 می‌توانند بگویند.

Pikmin Bloom، باز هم از Niantic، به‌سختی یک بازی است و به همین دلیل در این فهرست است. پیاده‌روی روزانه‌ات را به پرورش باغی از موجودات کوچکی تبدیل می‌کند که دنبالت می‌آیند. اگر آنچه در Pokémon Go دوست داشتی بخش بیرون بودن بود نه بخش گرفتن، Pikmin Bloom بیشتر از همان را با فشار کمتر دارد. کسانی که مرتب بازی‌اش می‌کنند آن را اپلیکیشن سلامت می‌نامند؛ کسانی که کنارش گذاشتند می‌گویند کم‌طراحی‌شده است. هر دو درست می‌گویند و بستگی به این دارد که چه می‌خواهی.

Zombies Run استثنای صدامحور است و تنها ورودی اینجا که اصلاً از نظر بصری واقعیت افزوده نیست. هدفونت می‌گوید زامبی‌ها پشت سرت هستند؛ بازی بر اساس جایی که هستی و سرعت حرکتت نقاط داستان را فعال می‌کند. از 2012 عرضه می‌شود و در فصل نهم خود است. اگر بخش مکانی برایت مهم‌تر از بخش دوربین است و داستان دوست داری، این کم‌تقلیدترین بازی فهرست است و همان که آدم‌ها بعد از یک دهه هنوز توصیه‌اش می‌کنند.

Geocaching بازی واقعیت افزوده نیست و با این حال جایش اینجاست. قدیمی‌ترین نیای همه موارد بالا، هنوز فعال، هنوز گنجینه اضافه می‌کند. یک ظرف فیزیکی پنهان‌شده در یک مختصات، یک دفتر ثبت که وقتی پیدایش کردی امضایش می‌کنی. از نظر نرم‌افزاری یک پایگاه داده متنی با نقشه‌ای روی آن است؛ از نظر هدف همان کاری است که هر بازی بالا می‌کند: برو جایی که نمی‌رفتی. یک آخر هفته یک geocache کلاسیک در شهرت امتحان کن و ببین کدام قالب واقعاً به نظرت بهتر است. نصف وقت‌ها به پیاده‌روی بستگی دارد.

کدام را امتحان کنی، بسته به اینکه دفعه قبل چه چیزی برایت جواب داد. اگر نزدیک‌ترین چیز به Pokémon Go را با اقتصادی واقعی زیرش می‌خواهی: Seekprotocol. اگر عمیق‌ترین لایه تاکتیکی را می‌خواهی: Ingress Prime. اگر چرخه جمع‌آوری با واقعیت افزوده صیقل‌خورده‌تر را می‌خواهی: Peridot یا Jurassic World Alive. اگر پیاده‌روی به‌عنوان بخشی از سلامت را می‌خواهی: Pikmin Bloom. اگر داستان می‌خواهی: Zombies Run. اگر می‌خواهی قالبی کاملاً متفاوت را امتحان کنی که پیش از همه این‌ها بوده: Geocaching.

آنچه در این فهرست نیست و چرا. هیچ‌کدام از عنوان‌های واقعیت افزوده کریپتویی نسل 2021 که دنیاهایی به بزرگی متاورس وعده دادند و یک اسلایدشو عرضه کردند. هیچ‌کدام از آزمایش‌های واقعیت افزوده مرورگری که هرگز از مرحله دمو بیرون نیامدند. Wizards Unite، چون Niantic در 2022 تعطیلش کرد و سهم بزرگی از کسانی که این پرسش را می‌پرسند در واقع مشخصاً دنبال آن‌اند. و Genesis of Fate، که واقعاً تلاش می‌کند اما هنوز مخاطبی نساخته که جایش اینجا باشد؛ سال بعد دوباره سر بزن.

دو چیز برای 2027 ارزش دنبال کردن دارند. سخت‌افزار: خط Vision شرکت Apple و نسل بعدی عینک‌های Meta هر دو گوشی را از مرحله دوربین حذف می‌کنند و بازی‌هایی که برای حالت گوشی در دست طراحی شده‌اند خودبه‌خود منتقل نمی‌شوند. و اقتصاد زنجیره‌ها: هرچه بازی‌های بیشتری جوایز را روی زنجیره تسویه کنند و آنچه بازیکن جمع می‌کند را قابل انتقال بدانند، دفاع از مشکل اقتصاد بسته، که نیمی از ترافیک این دسته جستجو را می‌آورد، سخت‌تر به نظر می‌رسد.

اگر یک بازی واقعیت افزوده بازی می‌کنی، ادامه بده؛ پایگاه نصب همان خندق است و هیچ شرمی در آن نیست. اگر دو تا بازی می‌کنی، دومی جایی است که مقایسه‌های جالب شروع می‌شوند. بازی‌ای که ما می‌سازیم اینجاست. بقیه با یک جستجو در فروشگاه اپلیکیشن پیدا می‌شوند و ارزش آن ده دقیقه را دارند.