Ψηφιακά αντικείμενα που ζουν σε ένα μέρος

Το internet έκανε κάθε ψηφιακό αντικείμενο διαθέσιμο παντού ταυτόχρονα. Αυτός ήταν ο σκοπός, και πέτυχε. Όμως αφαίρεσε από τα ψηφιακά πράγματα τη μία ιδιότητα που κάνει τα φυσικά πράγματα να μοιάζουν πολύτιμα: το να βρίσκονται κάπου συγκεκριμένα. Ένα εισιτήριο συναυλίας έχει σημασία επειδή σε βάζει σε μια αίθουσα. Ένα αξιοθέατο έχει σημασία επειδή πρέπει να ταξιδέψεις ως εκεί.

Το Seekprotocol ξαναβάζει την τοποθεσία στα ψηφιακά αντικείμενα. Ένα token, ένα NFT ή μια ανταμοιβή μπορεί να εκδοθεί σε ένα σύνολο συντεταγμένων αντί για ένα πορτοφόλι, και μένει εκεί μέχρι κάποιος να σταθεί με το σώμα του μέσα στην ακτίνα του και να το αποδείξει. Αυτό το λέμε απόδειξη τοποθεσίας, και είναι το θεμελιώδες στοιχείο πάνω στο οποίο χτίζεται όλο το υπόλοιπο πρωτόκολλο.

Η επιφάνεια για τον καταναλωτή είναι το Seekprotocol, μια εφαρμογή για κινητά σε iOS και Android που αποδίδει αυτά τα αντικείμενα σε επαυξημένη πραγματικότητα. Περπατάς, το κινητό σου δείχνει τι υπάρχει κοντά και μαζεύεις ό,τι βρίσκεις. Από κάτω, η εκκαθάριση γίνεται σε όποιο chain ήδη ζει το αντικείμενο, με μία απαίτηση: κόστος συναλλαγών τόσο χαμηλό ώστε το μάζεμα μιας μικρής ανταμοιβής να μην κοστίζει περισσότερο από όσο αξίζει η ανταμοιβή.

Τι καλύπτει αυτό το έγγραφο

Δεκαέξι κεφάλαια, σε τέσσερα μέρη. Τα τρία πρώτα παρουσιάζουν το πρόβλημα και το θεμελιώδες στοιχείο που το λύνει. Τα κεφάλαια τέσσερα έως επτά είναι η μηχανή: πώς ταξιδεύει μια διεκδίκηση, πώς δένουν τα επίπεδα και τι κάνει η εφαρμογή με αυτά. Τα οκτώ έως έντεκα είναι η οικονομία, από το ποιος πληρώνει την τοποθέτηση μέχρι το ποιος αποφασίζει τις παραμέτρους. Τα πέντε τελευταία είναι όσα συνήθως παραλείπει ένα whitepaper: οι επιθέσεις, το κόστος στο απόρρητο, η κανονιστική θέση και τα ειλικρινή όρια.

Αρκετά διαγράμματα είναι διαδραστικά. Το μοντέλο επαλήθευσης, το χρονοδιάγραμμα της διεκδίκησης, η ζαριά πιασίματος και ο υπολογιστής προϋπολογισμού τρέχουν την ίδια αριθμητική με το πρωτόκολλο, με τις ίδιες σταθερές, ώστε να μπορείς να διαφωνήσεις με τον σχεδιασμό και όχι με ένα διάγραμμά του.

Δύο ομάδες έχουν ένα πρόβλημα που αποδεικνύεται ότι είναι το ίδιο πρόβλημα, ιδωμένο από τις δύο άκρες.

Τα brands και οι χώροι δεν μπορούν να αγοράσουν επισκεψιμότητα

Η ψηφιακή διαφήμιση μπορεί να βάλει μια εικόνα μπροστά σε κάποιον σε χιλιοστά του δευτερολέπτου. Δεν μπορεί να τον κάνει να περπατήσει τρία στενά. Η μετατροπή από impression σε φυσική επίσκεψη είναι ο πιο αδύναμος κρίκος σε όλο το funnel λιανικής και εκδηλώσεων, και μετριέται άσχημα, συνήθως ρωτώντας τους ανθρώπους στο ταμείο αν είδαν κάποια διαφήμιση.

Η απάντηση του κλάδου ήταν η μοντελοποίηση. Panels από συσκευές που έχουν δώσει συγκατάθεση προεκτείνονται σε έναν πληθυσμό, και ο αριθμός επισκέψεων σε καταστήματα που προκύπτει αναφέρεται δίπλα στα impressions και τα clicks σαν να προήλθε από το ίδιο είδος μετρητή. Δεν προήλθε. Ο ένας αριθμός είναι γεγονός και ο άλλος εκτίμηση, και οι καμπάνιες κρίνονται με βάση την εκτίμηση.

Τα crypto projects δεν βρίσκουν πραγματικούς χρήστες

Τα airdrop είναι το βασικό εργαλείο διανομής, και γίνονται farming. Ένα πορτοφόλι δεν κοστίζει τίποτα, οπότε κάθε ανταμοιβή που μπορεί να διεκδικηθεί από ένα πορτοφόλι θα διεκδικηθεί από χιλιάδες πορτοφόλια που ανήκουν σε μια χούφτα ανθρώπους. Τα projects απαντούν με όλο και πιο περίπλοκους κανόνες επιλεξιμότητας, που κυρίως αποκλείουν τους απλούς χρήστες ενώ οι επιδέξιοι farmers προσαρμόζονται.

Και τα δύο προβλήματα λύνονται αν μπορείς να αποδείξεις ότι ένας άνθρωπος βρισκόταν σε ένα συγκεκριμένο μέρος μια συγκεκριμένη στιγμή. Η επισκεψιμότητα γίνεται μετρήσιμη επειδή η άφιξη είναι το γεγονός που καταγράφεται. Το farming στα airdrop γίνεται ακριβό επειδή ένα πορτοφόλι είναι δωρεάν αλλά ένα ταξίδι όχι, και κανείς δεν είναι σε σαράντα πόλεις ταυτόχρονα.

Γιατί αυτό χτίζεται τώρα και όχι πριν

Τρία πράγματα έπρεπε να έρθουν μαζί. Τα κινητά έπρεπε να έχουν ως στάνταρ GNSS διπλής συχνότητας, κάμερες με αντίληψη βάθους και πιστοποίηση βασισμένη σε hardware, και όχι ως χαρακτηριστικά ναυαρχίδων. Η εκκαθάριση έπρεπε να γίνει αρκετά φτηνή ώστε μια ανταμοιβή αξίας λίγων σεντς να αντέχει τη μεταφορά, κάτι που απέκλειε κάθε chain μέχρι τα τέλη να πέσουν κάτω από ένα σεντ. Και οι άνθρωποι έπρεπε να είναι πρόθυμοι να στρέψουν μια κάμερα σε έναν δρόμο και να δουν κάτι αποδοσμένο μέσα του, κάτι που μια δεκαετία AR στα παιχνίδια έχει αθόρυβα λύσει.

Το προηγούμενο κεφάλαιο είπε ότι δύο ομάδες έχουν το ίδιο πρόβλημα. Αυτό αφορά το εργαλείο στο οποίο στρέφονται και οι δύο πρώτα, και γιατί αποτυγχάνει με έναν τρόπο που δεν διορθώνεται ξοδεύοντας περισσότερα.

Κάθε μετρική στην αγορά είναι υποκατάστατο

Ένα impression, ένα click, μια προβολή, ένα follow, μια διεύθυνση πορτοφολιού: κανένα από αυτά δεν είναι άνθρωπος. Το καθένα είναι ένα σήμα που συσχετίζεται με έναν άνθρωπο υπό συνθήκες που ελέγχει αυτός που πουλά το σήμα. Μόλις η ανταμοιβή για την παραγωγή του σήματος ξεπεράσει το κόστος παραγωγής του χωρίς άνθρωπο, παράγεται χωρίς άνθρωπο, και η συσχέτιση πάνω στην οποία τιμολογείται όλη η αγορά αποκολλάται αθόρυβα από αυτό που αντιπροσώπευε.

Τα φίλτρα δεν αποκαθιστούν το σήμα

Η συνηθισμένη απάντηση είναι οι κανόνες επιλεξιμότητας: ελάχιστα υπόλοιπα, προηγούμενη δραστηριότητα, παράθυρα snapshot, captchas, αποτυπώματα συσκευών. Ο καθένας ανεβάζει το κόστος μιας ψεύτικης διεκδίκησης κατά κάποιο ποσό και το κόστος μιας πραγματικής κατά κάποιο άλλο, και ο λόγος ανάμεσα στα δύο είναι το μόνο που κρίνει αν το φίλτρο βοήθησε. Στην πράξη ο επιδέξιος farmer απορροφά το κόστος και ο απλός χρήστης τα παρατά, οπότε τα φίλτρα καταλήγουν να επιλέγουν ακριβώς τον πληθυσμό που φτιάχτηκαν για να αποκλείσουν.

Η παρουσία δεν είναι καλύτερο φίλτρο. Είναι διαφορετικό πράγμα, γιατί το κόστος που επιβάλλει δεν είναι υπολογιστικό. Δεν παραλληλοποιείται σε ένα rack, δεν πέφτει καθώς το hardware φθηναίνει και δεν υπάρχει residential proxy για έναν δρόμο.

Το αίτημα το ορίζει ακόμα ο εκδότης

Η επαλήθευση ότι κάποιος ήταν κάπου δεν λέει τίποτα για το τι πρέπει να κάνει όσο είναι εκεί, και το πρωτόκολλο αρνείται σκόπιμα να το αποφασίσει. Μια διεκδίκηση μπορεί να εξαρτάται από ένα follow, μια εγγραφή, ένα σκανάρισμα προϊόντος στο ράφι, ένα mint στη συντεταγμένη, μια αγορά στο ταμείο ή από τίποτα πέρα από την άφιξη. Η επαλήθευση από κάτω είναι ίδια σε κάθε περίπτωση, που σημαίνει ότι ένας εκδότης μπορεί να αλλάζει το αίτημα από καμπάνια σε καμπάνια χωρίς να αλλάζει τίποτα στην εγγύηση.

Αυτό έχει σημασία για έναν λόγο που εύκολα ξεφεύγει. Ένα κανάλι διανομής που υπαγορεύει το call to action ταιριάζει μόνο στις καμπάνιες για τις οποίες σχεδιάστηκε, και κάθε εκδότης εκτός αυτού του καλουπιού πρέπει να λυγίσει την προσφορά του για να χωρέσει στο κανάλι. Αυτό που πουλιέται εδώ είναι η απόδειξη, όχι το funnel.

Τι δεν λύνει αυτό

Μια επαληθευμένη άφιξη είναι απόδειξη ότι μια συσκευή βρισκόταν σε μια συντεταγμένη, όχι ότι ο άνθρωπος που την κρατούσε ήθελε να είναι εκεί ή ότι θα ξανάρθει ποτέ. Κάποιος που πληρώθηκε για να περάσει από μια πόρτα είναι πραγματική άφιξη και κακός πελάτης. Το πρωτόκολλο κάνει την άφιξη ακριβή να πλαστογραφηθεί και απλή να μετρηθεί. Αν άξιζε να την αγοράσεις είναι ακόμα ερώτημα marketing, και κανένα chain δεν το απαντά.

Η απόδειξη τοποθεσίας είναι ο ισχυρισμός ότι μια δεδομένη συσκευή βρισκόταν μέσα σε μια δεδομένη ακτίνα σε ένα δεδομένο χρονικό παράθυρο, αρκετά αξιόπιστος ώστε να αποδεσμευτεί κάτι αξίας με βάση αυτόν.

Κανένα μεμονωμένο σήμα δεν είναι αξιόπιστο από μόνο του. Το σκέτο GPS μπορεί να παραποιηθεί από οποιαδήποτε συσκευή με root και έναν πάροχο ψεύτικης τοποθεσίας. Γι' αυτό το πρωτόκολλο βαθμολογεί μια διεκδίκηση με βάση πολλά ανεξάρτητα σήματα και απαιτεί ο συνδυασμός να είναι συνεκτικός, γιατί η πλαστογράφηση ενός σήματος είναι εύκολη ενώ η συνεπής πλαστογράφηση όλων δεν είναι.

Τα σήματα που συνδυάζουμε

• Σήμα GNSS, η ακατέργαστη θέση δορυφόρου με την αναφερόμενη ακρίβειά της, μαζί με τον αστερισμό και τον αριθμό δορυφόρων, που οι παραποιητές συχνά κάνουν λάθος.
• Ραδιοφωνικό περιβάλλον, το σύνολο των κοντινών SSID Wi-Fi και κεραιών κινητής, σε σύγκριση με όσα περιμένει να δει το πρωτόκολλο σε αυτές τις συντεταγμένες. Τα ραδιοφωνικά περιβάλλοντα κατασκευάζονται δύσκολα και αλλάζουν αργά.
• Πιστοποίηση συσκευής, Play Integrity στο Android και DeviceCheck ή App Attest στο iOS, που επιβεβαιώνει ότι η εφαρμογή είναι γνήσια και το λειτουργικό σύστημα δεν έχει παραβιαστεί.
• Συνέχεια κίνησης, το ίχνος του επιταχυνσιόμετρου ανάμεσα στην προηγούμενη επιβεβαιωμένη θέση και σε αυτή. Ένας ισχυρισμός ότι μετακινήθηκες 400 km σε 90 δευτερόλεπτα χωρίς αντίστοιχο προφίλ κίνησης απορρίπτεται.
• Χρονική αληθοφάνεια, όπου οι ώρες άφιξης ελέγχονται σε σχέση με τον χρόνο ταξιδιού που προκύπτει από την τελευταία επιβεβαιωμένη τοποθεσία σου.

Κάθε σήμα συμβάλλει σε έναν βαθμό βεβαιότητας. Τα αντικείμενα ορίζουν τον βαθμό που απαιτούν: μια ανταμοιβή αποστολής χαμηλής αξίας μπορεί να δεχτεί μέτριο βαθμό, ενώ ένα drop υψηλής αξίας σε εκδήλωση με εισιτήριο μπορεί να απαιτεί πιστοποίηση συσκευής και ραδιοφωνικό περιβάλλον που ταιριάζει. Οι διεκδικήσεις κάτω από το όριο απορρίπτονται, και οι επαναλαμβανόμενες απορρίψεις από μία συσκευή ανεβάζουν το όριο για εκείνη τη συσκευή.

Γιατί τα σήματα σταθμίζονται αντί να απαιτούνται

Ένας κανόνας που απαιτεί κάθε σήμα είναι κανόνας που απορρίπτει τίμιους χρήστες. Οι υπόγειοι σταθμοί χάνουν το GNSS. Τα νέα κτίρια έχουν ραδιοφωνικά περιβάλλοντα που ο χάρτης δεν έχει δει ποτέ. Ένα κινητό δύο εκδόσεις λειτουργικού πίσω μπορεί να αποτύχει στην πιστοποίηση για λόγους που δεν έχουν καμία σχέση με απάτη. Η στάθμιση επιτρέπει σε ένα αντικείμενο να πει πόση απόδειξη αξίζει η αξία του, και επιτρέπει σε μια τίμια διεκδίκηση να επιβιώσει ένα κακό σήμα χωρίς να επιτρέπει σε μια πλαστή να επιβιώσει τέσσερα.

Το προηγούμενο κεφάλαιο περιγράφει την απόδειξη. Αυτό ακολουθεί μία μόνο διεκδίκηση από τη στιγμή που απλώνεις το χέρι σε ένα αντικείμενο μέχρι τη στιγμή που είναι στο πορτοφόλι σου, γιατί στη σειρά των ενεργειών βρίσκονται οι περισσότερες αποφάσεις σχεδιασμού.

Το όριο που μετράει

Κοίτα πού αλλάζουν μηχάνημα τα στάδια. Όλα τα ευαίσθητα γίνονται στα τρία πρώτα: η θέση, η ραδιοφωνική σάρωση, το ίχνος κίνησης, η πιστοποίηση. Τίποτα από αυτά δεν φεύγει από το κινητό σου σε ακατέργαστη μορφή. Αυτό που περνά στον επαληθευτή είναι μια υπογεγραμμένη διεκδίκηση, και αυτό που περνά από τον επαληθευτή στο chain είναι μια υπογεγραμμένη πιστοποίηση ότι η διεκδίκηση πέρασε το όριό της.

Γι' αυτό η επαλήθευση γίνεται εκτός chain. Δεν είναι συμβιβασμός κλιμάκωσης. Αν η βαθμολόγηση γινόταν on-chain, θα έπρεπε να δημοσιευτούν τα δεδομένα εισόδου, και τα δεδομένα εισόδου είναι μια περιγραφή του πού στέκεσαι και ποια ασύρματα δίκτυα υπάρχουν γύρω σου.

Τι γίνεται όταν αποτυγχάνει

• Κάτω από το όριο: η διεκδίκηση απορρίπτεται, το αντικείμενο μένει στον χάρτη και τίποτα δεν γράφεται στο chain. Η απόρριψη καταγράφεται στη συσκευή.
• Επαναλαμβανόμενες απορρίψεις: ο απαιτούμενος βαθμός για εκείνη τη συσκευή ανεβαίνει. Μια συσκευή που έχει αποτύχει σε έξι διεκδικήσεις μέσα σε μία ώρα δεν αντιμετωπίζεται σαν μια που δεν έχει αποτύχει σε καμία.
• Αποτυχία εκκαθάρισης: η διεκδίκηση κρατιέται και ξαναδοκιμάζεται αντί να χαθεί. Ένα αντικείμενο που κερδήθηκε αλλά δεν παραδόθηκε είναι bug που κοστίζει εμπιστοσύνη, οπότε η ουρά είναι σχεδιασμένη να παραμερίζει μια κολλημένη πληρωμή αντί να μπλοκάρει όσες ακολουθούν.
• Λήξη κατά τη διεκδίκηση: τα αντικείμενα έχουν χρονικό παράθυρο, και μια διεκδίκηση που φτάνει αφού κλείσει απορρίπτεται ακόμα και με τέλειο βαθμό. Το παράθυρο είναι μέρος του αντικειμένου, όχι συνθήκη του δικτύου.

Το πρωτόκολλο έχει τέσσερα επίπεδα. Για το καθένα μπορεί κανείς να σκεφτεί, και να το αντικαταστήσει, ξεχωριστά.

Ο διαχωρισμός έχει τη μεγαλύτερη σημασία στο όριο ανάμεσα στην τοποθεσία και την εκκαθάριση. Η επαλήθευση τοποθεσίας είναι πιθανοτική και γίνεται εκτός chain, γιατί εξαρτάται από δεδομένα αισθητήρων που δεν έχουν καμία θέση στη δημοσιότητα. Αυτό που φτάνει στο chain είναι μια υπογεγραμμένη πιστοποίηση ότι μια διεκδίκηση πέρασε το όριό της, όχι το ιστορικό κινήσεών σου.

Τι αποθηκεύεται και πού

• On-chain: ορισμοί αντικειμένων, οι συντεταγμένες και οι ακτίνες τους, αρχεία διεκδικήσεων και μεταφορές tokens. Δημόσια και μόνιμα.
• Εκτός chain: ακατέργαστες μετρήσεις αισθητήρων, ραδιοφωνικά αποτυπώματα και πιστοποιήσεις συσκευών. Διατηρούνται μόνο όσο χρειάζεται για τη βαθμολόγηση μιας διεκδίκησης και την επίλυση διαφορών, και μετά απορρίπτονται.
• Στη συσκευή: το ιστορικό θέσεών σου και τα δεδομένα άγκυρας AR. Μένουν στο κινητό σου εκτός αν επιλέξεις ρητά να τα μοιραστείς.

Γιατί το επίπεδο εκκαθάρισης δεν είναι σταθερό

Η απαίτηση είναι ασυνήθιστη για ένα chain: πολύ μεγάλος αριθμός συναλλαγών, πολύ χαμηλή αξία ανά συναλλαγή και επιβεβαίωση τόσο γρήγορη ώστε ένας άνθρωπος στον δρόμο να μην την προσέξει. Κάποιος που μαζεύει μια ανταμοιβή αξίας είκοσι σεντς δεν μπορεί να πληρώσει δέκα σεντς για να τη λάβει, και δεν θα μείνει ακίνητος τριάντα δευτερόλεπτα περιμένοντας. Αυτό αποκλείει πολλά chains λόγω κόστους και τα υπόλοιπα λόγω καθυστέρησης. Τα αποκλείει όμως ως απαίτηση, όχι ως επιλογή chain που γίνεται μία φορά και γύρω από την οποία χτίζονται όλα.

Έτσι η εκκαθάριση είναι θέμα ρυθμίσεων. Ένα δίκτυο είναι μια γραμμή με το δικό του endpoint, explorer και εγγενές token· ένα αντικείμενο φέρει τα δίκτυα στα οποία υπάρχει, με τη διεύθυνση συμβολαίου και τα δεκαδικά του στο καθένα· και ένα πορτοφόλι ανήκει σε μία από δύο οικογένειες διευθύνσεων και όχι σε μία ανά chain, αφού όλα τα δίκτυα EVM μοιράζονται την ίδια διεύθυνση. Ένας εκδότης χρηματοδοτεί μια καμπάνια με το token που ήδη κατέχει και η διεκδίκηση εκκαθαρίζεται εκεί όπου ζει αυτό το token. Η προσθήκη ενός δικτύου είναι μια γραμμή, όχι μια νέα έκδοση.

Αξίζει να πούμε ποιο είναι το τίμημα. Τα chains σταματούν, και ένα chain που σταματά σημαίνει διεκδικήσεις σε ουρά. Η εκκαθάριση αντιμετωπίζεται ως βήμα που μπορεί να αποτύχει και να ξαναδοκιμαστεί και όχι ως βήμα που πάντα πετυχαίνει, κάτι που είναι ο σωστός σχεδιασμός σε κάθε δίκτυο και όχι προαιρετικός σε ένα γρήγορο. Η κατανομή σε πολλά δεν εξαλείφει αυτόν τον κίνδυνο. Εμποδίζει τη διακοπή ενός δικτύου να γίνει διακοπή όλου του πρωτοκόλλου, που είναι μικρότερος ισχυρισμός και ο ειλικρινής.

Τι τρέχει πού

Το Seekprotocol είναι το σημείο όπου το πρωτόκολλο γίνεται κάτι που μπορεί να χρησιμοποιήσει ένας άνθρωπος χωρίς να ξέρει τίποτα από τα παραπάνω. Ανοίγει σε έναν χάρτη με ό,τι υπάρχει κοντά, και όταν σηκώνεις την κάμερα η μηχανή AR αποδίδει αυτά τα αντικείμενα στη θέση τους.

Τι κάνει η εφαρμογή

• Ανακάλυψη, ένας ζωντανός χάρτης με drops, αποστολές και εκδηλώσεις σε απόσταση περπατήματος, φιλτραρισμένος με βάση ό,τι πραγματικά σε ενδιαφέρει.
• Μάζεμα, όπου στρέφεις την κάμερα, βλέπεις το αντικείμενο αγκυρωμένο στον κόσμο, απλώνεις το χέρι και το παίρνεις. Η εκκαθάριση γίνεται στο παρασκήνιο.
• Οδηγός, ένας AI σύντροφος που διαβάζει το περιβάλλον σου μέσα από την κάμερα, προτείνει διαδρομές, εξηγεί τι κοιτάς και προσαρμόζεται στο πώς παίζεις.
• Κατοχή, ένα ενσωματωμένο πορτοφόλι που δημιουργείται από social login, ώστε ένας νέος χρήστης να μη χρειάζεται να γράψει seed phrase πριν μαζέψει οτιδήποτε.

Ο περιορισμός του onboarding καθορίζει περισσότερες αποφάσεις σχεδιασμού από οτιδήποτε άλλο. Οι περισσότεροι άνθρωποι που θα χρησιμοποιήσουν ποτέ το Seekprotocol δεν έχουν κρατήσει ποτέ ιδιωτικό κλειδί. Αν τα πρώτα τριάντα δευτερόλεπτα περιέχουν τη λέξη «mnemonic», φεύγουν. Γι' αυτό το πορτοφόλι δημιουργείται αθόρυβα και μπορεί να εξαχθεί αργότερα από όποιον θέλει να το κρατά ο ίδιος.

Η βόλτα ως το drop

Τα αντικείμενα βρίσκονται από μερικές δεκάδες έως μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά, απόσταση όπου ένας χάρτης αρκεί και μια διαδρομή είναι υπερβολή. Όταν σημαδεύεις ένα spawn, σχεδιάζεται μια ευθεία γραμμή από σένα ως αυτό. Η γραμμή είναι διακεκομμένη σκόπιμα: είναι κατεύθυνση, όχι διαδρομή, δεν ξέρει τίποτα για κτίρια, και σε αυτή την απόσταση η κατεύθυνση συνήθως είναι η βόλτα. Σβήνει μόνη της μόλις μπεις στην εμβέλεια πιασίματος, όπου αναλαμβάνει το δαχτυλίδι.

Τα spawn λήγουν μέσα στην ώρα. Αυτή είναι απόφαση του παιχνιδιού με συνέπεια για το πρωτόκολλο: ένας δείκτης που θα επανερχόταν στο επόμενο άνοιγμα θα έδειχνε το τίποτα, οπότε η εφαρμογή δεν τον αποθηκεύει.

Αγκύρωση, και σε τι χρησιμεύει εδώ το AR

Η λειτουργία κάμερας δεν είναι διακόσμηση και δεν είναι ούτε η επαλήθευση. Κάνει δύο πράγματα. Βάζει το αντικείμενο σε ένα πειστικό σημείο του κόσμου ώστε το να απλώσεις το χέρι να είναι πράξη και όχι πάτημα κουμπιού, και δίνει στο σήμα κίνησης κάτι με το οποίο να είναι συνεπές, γιατί ένας άνθρωπος που περπατά γύρω από ένα αγκυρωμένο αντικείμενο κινείται σαν άνθρωπος, ενώ κάποιος που παραποιεί κρατώντας ένα κινητό ακίνητο όχι.

Ένα πρωτόκολλο που πληρώνει για την άφιξη χρειάζεται ακόμα έναν λόγο για την πρώτη άφιξη. Κανείς δεν περπατά τέσσερα στενά για έναν μηχανισμό. Το επίπεδο του παιχνιδιού είναι η πλευρά της ζήτησης του δικτύου και είναι σχεδιασμένο με την ίδια ειλικρίνεια με την επαλήθευση: οι πιθανότητες δημοσιεύονται, υπολογίζονται στον server και ο client δεν ερωτάται ποτέ τι συνέβη.

Το πιάσιμο

Το να φτάσεις σε ένα αντικείμενο δεν σου το δίνει. Ένα δαχτυλίδι φόρτισης τρέχει όσο κρατάς το πάτημα, και η ποιότητα αυτής της φόρτισης τροφοδοτεί έναν πολλαπλασιαστή. Μετά ο server ρίχνει τη ζαριά. Έχεις δύο προσπάθειες σε ένα spawn και η δεύτερη αξίζει 0,65 της πρώτης, αριθμός που κάνει τη δεύτερη ευκαιρία να μοιάζει με δεύτερη ευκαιρία και όχι με παρηγοριά.

Οι όροι που συνήθως δεν δημοσιεύει κανείς

Τα περισσότερα παιχνίδια κρύβουν τους τροποποιητές. Εδώ δεν υπάρχει λόγος, γιατί η ενδιαφέρουσα ιδιότητα είναι ότι η δεξιότητα σπρώχνει αλλά δεν αποφασίζει ποτέ. Το δαχτυλίδι φόρτισης είναι πολλαπλασιαστής από 0,85 έως 1,0, οπότε ένα τέλειο πάτημα σε Legendary είναι ακόμα Legendary, και ένα άτσαλο πάτημα σε Common είναι πιθανότατα ακόμα Common.

• Μπόνους level, σταθερές 0,3 μονάδες πιθανότητας ανά level παίκτη, σε δέκα levels από Seeker έως Legend.
• Κακό σερί, ένας μετρητής λύπησης αξίας 2 μονάδων ανά συνεχόμενη αστοχία με ανώτατο όριο τις 12, που ισχύει στη δεύτερη προσπάθεια αλλά και από νόμισμα σε νόμισμα.
• Ποινή σερί, 4 μονάδες ανά συνεχόμενη επιτυχία στο ίδιο νόμισμα με ανώτατο όριο τις 20, ώστε το farming σε ένα σημείο spawn να γίνεται χειρότερο και όχι καλύτερο.
• Μπόνους κλαν, με ανώτατο όριο τις 5 μονάδες, που το κερδίζει το κλαν και όχι ο παίκτης.
• Power-ups, αγορασμένα ή κερδισμένα, που πολλαπλασιάζουν τη βασική πιθανότητα πριν προστεθεί οποιοσδήποτε άλλος όρος.

Η πρόοδος, και σε τι χρησιμεύει

Τα levels, τα σήματα, τα κλαν, οι δωδεκάωρες προκλήσεις και οι εβδομαδιαίοι στόχοι υπάρχουν για να δώσουν στη βόλτα ένα σχήμα μεγαλύτερο από ένα drop. Κάνουν επίσης δουλειά για το πρωτόκολλο: ένας παίκτης με level, κλαν και σερί έχει λογαριασμό με ιστορικό, και ένα ιστορικό είναι ακριβό να κατασκευαστεί μαζικά. Η πρόοδος είναι ένα δεύτερο κόστος για τον farmer που δεν κοστίζει τίποτα στον τίμιο παίκτη, γιατί εκείνος θα έπαιζε έτσι κι αλλιώς.

Ένα δίκτυο βασισμένο στην τοποθεσία δεν αξίζει τίποτα αν οι τοποθεσίες είναι άδειες. Γι' αυτό το πρωτόκολλο αντιμετωπίζει την τοποθέτηση αντικειμένων ως κύριο προϊόν και όχι ως εσωτερικό εργαλείο.

Τρία είδη εκδοτών

• Brands και χώροι χρησιμοποιούν το business portal για να τοποθετούν προσφορές στους δικούς τους χώρους και να μετρούν ποιος πραγματικά ήρθε. Η μονάδα που αγοράζουν είναι μια επαληθευμένη επίσκεψη, όχι ένα impression.
• Token projects και κοινότητες NFT μοιράζουν σε ανθρώπους και όχι σε πορτοφόλια, με τη γεωγραφία ως το φίλτρο που το farming δεν μπορεί να νικήσει φτηνά.
• Διοργανωτές εκδηλώσεων μετατρέπουν ένα φεστιβάλ, έναν αγώνα ή ένα συνέδριο σε χάρτη με διεκδικήσεις για όσο διαρκεί η εκδήλωση, με αντικείμενα που λήγουν όταν τελειώσει.

Και οι τρεις χρησιμοποιούν το ίδιο εργαλείο καμπανιών: ρίξε μια πινέζα, όρισε την ακτίνα, διάλεξε αντικείμενο και ποσότητα, όρισε το όριο βεβαιότητας και το χρονικό παράθυρο, χρηματοδότησε, δημοσίευσε. Καμία δουλειά ενσωμάτωσης και κανένα συμβόλαιο να γραφτεί.

Το πρόβλημα της πυκνότητας

Η προσφορά και η ζήτηση εδώ είναι γεωγραφικές, και αυτό κάνει τις συνηθισμένες συμβουλές για marketplaces άχρηστες. Χίλια αντικείμενα απλωμένα ομοιόμορφα σε μια χώρα είναι ένας άδειος χάρτης παντού. Τα ίδια χίλια σε μία πόλη είναι λόγος να βγεις από το σπίτι. Γι' αυτό η τιμολόγηση της τοποθέτησης σταθμίζεται με βάση τη ζήτηση για την περιοχή αντί να είναι σταθερή, ώστε ένας κορεσμένος εμπορικός δρόμος να κοστίζει περισσότερο από έναν ήσυχο, και το πρωτόκολλο να επιδοτεί τους δρόμους που χρειάζονται κίνηση αντί για αυτούς που ήδη την έχουν.

Το $SEEK είναι το αντικείμενο εκκαθάρισης και συντονισμού του πρωτοκόλλου. Υπάρχει επειδή το δίκτυο πρέπει να μετακινεί αξία ανάμεσα σε μέρη που δεν γνωρίζονται, ένα brand σε μια χώρα που χρηματοδοτεί μια ανταμοιβή που διεκδικεί ένας άγνωστος σε άλλη, και επειδή το κόστος τοποθέτησης αντικειμένων πρέπει να κλιμακώνεται με τη ζήτηση για τα μέρη που χρησιμοποιούνται.

Χρησιμότητα

• Χρηματοδότηση καμπανιών, όπου οι εκδότες εκφράζουν και χρηματοδοτούν τις ανταμοιβές σε $SEEK.
• Τέλη τοποθέτησης, ένα τέλος ανά τοποθετημένο αντικείμενο, σταθμισμένο με βάση την ακτίνα, τη διάρκεια και τη ζήτηση για την περιοχή.
• Staking για προτεραιότητα, όπου το $SEEK σε staking ανεβάζει την προτεραιότητα τοποθέτησης ενός εκδότη όταν πολλές καμπάνιες ανταγωνίζονται για τις ίδιες συντεταγμένες.
• Ανταμοιβές, με το μεγαλύτερο μέρος των τελών του πρωτοκόλλου να επιστρέφει στους ανθρώπους που περπατούν.
• Διακυβέρνηση, που καλύπτει αλλαγές παραμέτρων, κατανομή του ταμείου και τα όρια βεβαιότητας για διεκδικήσεις υψηλής αξίας.

Η προσφορά στον χρόνο

Ένα διάγραμμα κατανομής λέει ποιος κατέχει τι και τίποτα για το πότε. Το χρονοδιάγραμμα παρακάτω είναι ο πιο χρήσιμος αριθμός, γιατί ο κίνδυνος σε ένα token σπάνια είναι η κατανομή· είναι το cliff.

Η πρόθεση του σχεδιασμού είναι η ροή τελών να ακολουθεί την πραγματική δραστηριότητα και όχι την κερδοσκοπία: το πρωτόκολλο κερδίζει όταν τα αντικείμενα τοποθετούνται και διεκδικούνται, κάτι που συμβαίνει μόνο όταν κάποιος είναι πρόθυμος να πληρώσει για μια επαληθευμένη επίσκεψη.

Τι σκόπιμα δεν κάνει το token

• Δεν ορίζει σταθερή ισοτιμία ανάμεσα σε μια μονάδα παιχνιδιού που πιάστηκε και ένα token. Το παιχνίδι αποτιμά ένα πιάσιμο· η αγορά αποτιμά το token· το πρωτόκολλο δεν προσποιείται ότι γεφυρώνει τα δύο.
• Δεν απαιτείται για να παίξεις. Το πιάσιμο, το XP και οι προκλήσεις είναι δωρεάν, και ένας παίκτης που δεν αγγίζει ποτέ το token εξακολουθεί να παράγει τις αφίξεις για τις οποίες πληρώνει ένας εκδότης.
• Δεν κλειδώνει την τοποθέτηση πίσω από ελάχιστη κατοχή. Το staking αγοράζει προτεραιότητα όταν οι καμπάνιες ανταγωνίζονται, όχι το δικαίωμα να δημοσιεύεις καθόλου.

Ένα whitepaper που περιγράφει ένα token και όχι μια επιχείρηση περιγράφει το μισό σύστημα. Υπάρχουν δύο γραμμές εσόδων και έρχονται από αντίθετες πλευρές του δικτύου, κάτι που είναι σκόπιμο: καμία πλευρά μόνη της δεν θα το κρατούσε σε λειτουργία.

Τοποθέτηση, που πληρώνουν οι εκδότες

Η κύρια γραμμή. Ένας εκδότης χρηματοδοτεί τις ανταμοιβές και πληρώνει επιπλέον ένα τέλος τοποθέτησης, σταθμισμένο με βάση πόση περιοχή καλύπτει το αντικείμενο, για πόσο καιρό και πόσο ανταγωνιστική είναι αυτή η περιοχή. Αυτό είναι το τέλος που κλιμακώνεται με την αξία που δημιουργεί το δίκτυο, γιατί χρεώνεται πάνω σε αυτό που πραγματικά αγοράζουν οι εκδότες, δηλαδή την άφιξη.

Το pass και το κατάστημα, που πληρώνουν οι παίκτες

Προαιρετικά, και με όρια επίτηδες. Ένα εποχικό pass διαρκεί ενενήντα μέρες και γέρνει τη στάθμιση των spawn προς σπανιότερα νομίσματα, με ένα εβδομαδιαίο Rare προς διεκδίκηση και μια αποκάλυψη μέσα. Τα boosts πωλούνται χωριστά, και κανένα δεν αγοράζει καλύτερες πιθανότητες σε ένα νόμισμα: αποκαλύπτουν τι είναι ένα ερωτηματικό, μεγαλώνουν την εμβέλεια πιασίματος, φέρνουν περισσότερα νομίσματα κοντά, πολλαπλασιάζουν το XP, κρατούν ένα νόμισμα που αστόχησες, επιτρέπουν ένα πιάσιμο από μακριά ή προσθέτουν ένα κουτί καρτών.

Γιατί αυτή η κατανομή έχει το σωστό σχήμα

Οι δαπάνες των παικτών είναι ελαστικές, εποχικές και περιορίζονται από το πόσα θα πληρώσει κάποιος για ένα χόμπι. Οι δαπάνες των εκδοτών είναι κονδύλι marketing, που κρίνεται με βάση ένα κόστος ανά άφιξη το οποίο έχει πραγματική εναλλακτική για σύγκριση. Οι πρώτες κρατούν τα φώτα αναμμένα νωρίς, όταν υπάρχουν περισσότεροι παίκτες από καμπάνιες. Οι δεύτερες είναι αυτό που γίνεται η επιχείρηση, και λειτουργεί μόνο αν οι πρώτες δεν εκφυλιστούν ποτέ σε pay-to-win, γιατί ένα δίκτυο από πληρωμένους παίκτες που πιάνουν τα πάντα αναφέρει αφίξεις που δεν αξίζουν τίποτα για τον χώρο.

Αυτό το πρωτόκολλο έχει ασυνήθιστα πολλές ρυθμιζόμενες σταθερές: όρια ακτίνας, όρια βεβαιότητας, στάθμιση τελών τοποθέτησης, το μερίδιο των τελών που επιστρέφει στους seekers και την ίδια τη σκάλα πιασίματος. Καθεμία είναι απόφαση πολιτικής ντυμένη ως τιμή ρύθμισης, και αν προσποιηθείς το αντίθετο, τα πρωτόκολλα καταλήγουν να κυβερνώνται από όποιον επεξεργάστηκε τελευταίος ένα αρχείο.

Η σταδιακή θέση, ειπωμένη ειλικρινά

Η διακυβέρνηση δεν είναι ενεργή. Οι παράμετροι σήμερα ορίζονται από την κεντρική ομάδα και αλλάζουν μέσω migrations που καταγράφονται και μπορούν να ελεγχθούν. Δεν θα το περιγράψουμε αυτό ως αποκεντρωμένο, γιατί δεν είναι.

Ο λόγος της καθυστέρησης δεν είναι απροθυμία. Η ψηφοφορία σε μια οικονομία χωρίς όγκο είναι θέατρο: η συμμετοχή είναι χαμηλή, μια χούφτα κάτοχοι αποφασίζουν και οι αποφάσεις αφορούν παραμέτρους για τις οποίες κανείς δεν έχει αρκετά δεδομένα. Η διακυβέρνηση αποκτά νόημα όταν υπάρχει πραγματική ροή τελών, γιατί τότε μια αλλαγή παραμέτρου έχει μετρήσιμη συνέπεια για την οποία μπορεί κανείς να επιχειρηματολογήσει.

Τι θα κυβερνάται και τι όχι

• Υπό διακυβέρνηση: στάθμιση τελών, το μερίδιο των seekers στα τέλη του πρωτοκόλλου, κατανομή του ταμείου, όρια ακτίνας και τα όρια βεβαιότητας που είναι διαθέσιμα σε αντικείμενα υψηλής αξίας.
• Υπό διακυβέρνηση με καθυστέρηση: οτιδήποτε αλλάζει την αξία αντικειμένων που έχουν ήδη τοποθετηθεί. Μια καμπάνια που χρηματοδοτήθηκε με ένα τιμολόγιο τελών πρέπει να ολοκληρωθεί με αυτό.
• Εκτός διακυβέρνησης: οι δεσμεύσεις απορρήτου του κεφαλαίου δεκατέσσερα. Τα όρια διατήρησης και η άρνηση δημοσίευσης δεδομένων κίνησης δεν είναι παράμετροι, και μια ψηφοφορία δεν είναι νόμιμος τρόπος να αποδυναμωθούν.
• Εκτός διακυβέρνησης: τα αποτελέσματα μεμονωμένων διεκδικήσεων. Μια απορριφθείσα διεκδίκηση είναι θέμα επίλυσης διαφορών, όχι κάλπης.

Ένα πρωτόκολλο που πληρώνει ανθρώπους επειδή βρίσκονται κάπου προσκαλεί ανθρώπους να λένε ψέματα ότι βρίσκονται κάπου. Το να είμαστε συγκεκριμένοι για τις επιθέσεις είναι πιο χρήσιμο από το να δηλώνουμε ότι το σύστημα είναι ασφαλές.

Επιθέσεις από τις οποίες αμυνόμαστε

• Παραποίηση GPS, που περιορίζεται απαιτώντας το ραδιοφωνικό περιβάλλον και το ίχνος κίνησης να επιβεβαιώνουν τη θέση, και με πιστοποίηση συσκευής που εντοπίζει παραποιημένες εκδόσεις λειτουργικού.
• Sybil farming, που περιορίζεται από το φυσικό κόστος του ταξιδιού και από όρια διεκδίκησης ανά συσκευή μέσα σε ακτίνα και χρονικό παράθυρο.
• Επιθέσεις αναμετάδοσης, όπου μια πραγματική συσκευή στην τοποθεσία υπογράφει για έναν απομακρυσμένο χρήστη, που περιορίζονται δένοντας την πιστοποίηση με την εγκατάσταση της εφαρμογής και τη συνεδρία, και με όριο ρυθμού διεκδικήσεων ανά συσκευή.
• Φάρμες emulator, που περιορίζονται από την πιστοποίηση, στην οποία οι emulators αποτυγχάνουν, και από ίχνη κίνησης που διακρίνονται στατιστικά από το πραγματικό περπάτημα.
• Spawn που δηλώνει ο client, που αποτρέπονται αντί να περιορίζονται: μόνο ο server ανακοινώνει τι υπάρχει και πού, οπότε ένας τροποποιημένος client μπορεί να λέει ψέματα για το τι βλέπει χωρίς να κερδίζει τίποτα.
• Διπλές διεκδικήσεις, που αποτρέπονται παίρνοντας κλείδωμα πριν αξιολογηθεί η διεκδίκηση, ώστε δύο άνθρωποι που πάνε για την τελευταία μονάδα να μην μπορούν να ακούσουν και οι δύο ότι την πήραν.

Όρια που αποδεχόμαστε

Ένας αρκετά αποφασισμένος επιτιθέμενος με τροποποιημένο hardware και φυσική παρουσία σε μία τοποθεσία μπορεί να αποσπάσει από αυτή την τοποθεσία περισσότερη αξία από έναν τίμιο χρήστη. Περιορίζουμε τη ζημιά με ανώτατα όρια ανά τοποθεσία αντί να προσποιούμαστε ότι είναι αδύνατο. Ο εντοπισμός θέσης σε εσωτερικούς χώρους παραμένει ουσιαστικά λιγότερο ακριβής από ό,τι σε εξωτερικούς, γι' αυτό τα αντικείμενα σε εσωτερικούς χώρους χρησιμοποιούν φαρδύτερες ακτίνες και στηρίζονται περισσότερο στο ραδιοφωνικό αποτύπωμα. Και καμία καταναλωτική συσκευή δεν μπορεί να αποδείξει ότι ήταν παρών ένας άνθρωπος και όχι μια συσκευή: ένα κινητό σε ένα φορτηγάκι διανομών εξακολουθεί να κινείται σαν κινητό σε μια τσέπη.

Κίνδυνοι που δεν είναι επιθέσεις

• Εξάρτηση από τις πλατφόρμες. Την πιστοποίηση τη δίνουν η Apple και η Google. Μια αλλαγή πολιτικής σε οποιαδήποτε από τις δύο θα μπορούσε να αποδυναμώσει μέσα σε μια νύχτα το ισχυρότερο σήμα της στοίβας, και δεν υπάρχει εκδοχή αυτού που να παρακάμπτει το λειτουργικό σύστημα.
• Διαθεσιμότητα του chain. Ένα chain που σταμάτησε σημαίνει διεκδικήσεις σε ουρά. Το πρωτόκολλο ξαναδοκιμάζει αντί να τις απορρίπτει, αλλά ένας άνθρωπος που στέκεται στον δρόμο δεν βιώνει μια επανάληψη ως επιτυχία.
• Σωματική ασφάλεια. Όταν ανταμείβεις τους ανθρώπους για να πάνε κάπου, βάζεις ανθρώπους σε μέρη. Τα αντικείμενα τοποθετούνται σε διασταυρώσεις δρόμων και όχι μέσα σε κτίρια, τα drops υψηλής αξίας αποφεύγουν την ιδιωτική ιδιοκτησία και η εφαρμογή έχει προειδοποίηση ασφαλείας. Αυτό είναι περιορισμός σχεδιασμού, όχι αποποίηση ευθύνης.

Ένα αρχείο του πού πηγαίνει κάποιος αποκαλύπτει το σπίτι του, τη δουλειά του, την υγεία του, τη θρησκεία του και τις σχέσεις του. Αν χτίζεις ένα δίκτυο πάνω σε ισχυρισμούς τοποθεσίας, αναλαμβάνεις ευθύνη γι' αυτό, και ο υπεύθυνος σχεδιασμός είναι να κρατάς όσο το δυνατόν λιγότερα.

• Η συνεχής παρακολούθηση δεν απαιτείται ποτέ. Η εφαρμογή ζητά θέση όταν επιχειρείς μια διεκδίκηση, όχι στο παρασκήνιο.
• Τα ακατέργαστα δεδομένα αισθητήρων και ραδιοφώνου χρησιμοποιούνται για τη βαθμολόγηση μιας διεκδίκησης και μετά απορρίπτονται με σύντομο χρόνο διατήρησης.
• Αυτό που γράφεται on-chain είναι ότι μια διεκδίκηση σε μια δημόσια συντεταγμένη πέτυχε, η ίδια πληροφορία με το να ξέρει ένα κατάστημα ότι κάποιος εξαργύρωσε ένα κουπόνι.
• Το ιστορικό κινήσεών σου μένει στη συσκευή σου. Το πρωτόκολλο δεν το χρειάζεται και δεν το θέλει.
• Οι εκδότες λαμβάνουν συγκεντρωτικές μετρήσεις, ποτέ ατομικά ίχνη.

Το πρόβλημα που δεν έχουμε λύσει

Επειδή τα αρχεία διεκδικήσεων είναι δημόσια και μόνιμα λόγω της φύσης του chain, ένας αποφασισμένος παρατηρητής μπορεί να συσχετίσει διεκδικήσεις του ίδιου πορτοφολιού σε διαφορετικές τοποθεσίες. Αυτή είναι πραγματική αδυναμία και είναι εγγενής στην εκκαθάριση σε δημόσιο ledger. Οι χρήστες που θέλουν να την αποφύγουν πρέπει να χρησιμοποιούν ξεχωριστά πορτοφόλια για ξεχωριστά πλαίσια, και η εφαρμογή το κάνει εύκολο αντί να το θάβει, αλλά μια προεπιλογή που απαιτεί από τον χρήστη να γνωρίζει το πρόβλημα δεν είναι λύση.

Τρία καθεστώτα αγγίζουν αυτό το πρωτόκολλο ταυτόχρονα, κάτι ασυνήθιστο που αξίζει να ειπωθεί ρητά αντί να αφεθεί σε μια υποσημείωση.

Προστασία δεδομένων

Η τοποθεσία βρίσκεται πολύ κοντά στις ειδικές κατηγορίες δεδομένων στο μεγαλύτερο μέρος της σύγχρονης νομοθεσίας προστασίας δεδομένων, και το πρωτόκολλο είναι χτισμένο με βάση την αυστηρότερη ερμηνεία και όχι τη βολικότερη. Η θέση συλλέγεται για έναν δηλωμένο σκοπό τη στιγμή μιας διεκδίκησης, διατηρείται μόνο όσο απαιτούν η βαθμολόγηση και η επίλυση διαφορών και δεν συνδυάζεται ποτέ σε προφίλ κινήσεων. Όπου ένα καθεστώς παρέχει δικαίωμα διαγραφής, το αρχείο εκτός chain μπορεί να διαγραφεί· το αρχείο διεκδίκησης on-chain δεν μπορεί, κάτι που είναι περιορισμός του ledger και γνωστοποιείται αντί να αποσιωπάται.

Χαρακτηρισμός του token

Το $SEEK είναι σχεδιασμένο ως αντικείμενο χρησιμότητας και συντονισμού, και η χρησιμότητα που περιγράφεται στο κεφάλαιο δέκα είναι πραγματική και όχι διακοσμητική. Αυτό είναι θέση σχεδιασμού, όχι νομικό συμπέρασμα. Ο χαρακτηρισμός διαφέρει ανά δικαιοδοσία, αλλάζει με τον χρόνο και δεν είναι κάτι που ένα whitepaper μπορεί να κρίνει απλώς δηλώνοντάς το. Γι' αυτό η διαθεσιμότητα περιορίζεται όπου το απαιτούν οι τοπικοί κανόνες.

Ανταμοιβές, τύχη και η γραμμή προς τον τζόγο

Το πιάσιμο περιλαμβάνει μια ζαριά, κάτι που το φέρνει κοντά σε μια γραμμή που διαφέρει από χώρα σε χώρα. Δύο ιδιότητες το κρατούν στη σωστή πλευρά στα περισσότερα καθεστώτα και διατηρούνται σκόπιμα: η συμμετοχή δεν κοστίζει τίποτα, και τα πληρωμένα αντικείμενα προσαρμόζουν πιθανότητες και ρυθμούς αντί να είναι στοιχήματα με μεταβλητή απόδοση. Ένα pass αγοράζει στάθμιση και ένα boost αγοράζει πολλαπλασιαστή· κανένα από τα δύο δεν είναι ποντάρισμα που μπορεί να χαθεί. Όπου μια δικαιοδοσία το ερμηνεύει διαφορετικά, το πληρωμένο επίπεδο αποσύρεται αντί να αμφισβητηθεί.

Το Seekprotocol είναι ζωντανό σε iOS και Android με drops βάσει τοποθεσίας, απόδοση AR και το κοινωνικό πορτοφόλι. Η στοίβα επαλήθευσης τρέχει αυτή τη στιγμή τα σήματα GNSS, πιστοποίησης και συνέχειας κίνησης· το ραδιοφωνικό αποτύπωμα βρίσκεται σε σταδιακή διάθεση. Η πιστοποίηση επιβάλλεται πίσω από ένα flag, κάτι που είναι η ειλικρινής κατάστασή της: η διαδρομή απόρριψης έχει χτιστεί, αλλά ο διακόπτης επιβολής δεν έχει ενεργοποιηθεί για κάθε επιφάνεια.

Το εργαλείο καμπανιών drag and drop έχει χτιστεί. Ακολουθεί το self-serve business portal που ανοίγει την τοποθέτηση πέρα από τις διαχειριζόμενες συνεργασίες, μαζί με τις αναλύσεις αφίξεων που το συνοδεύουν. Δίπλα σε αυτά βρίσκονται το token generation event, η λειτουργία ζωντανών εκδηλώσεων, οι σεζόν και το σκανάρισμα αντικειμένων. Η διακυβέρνηση ακολουθεί μόλις υπάρξει αρκετή πραγματική ροή τελών ώστε οι αποφάσεις για τις παραμέτρους να έχουν νόημα, για τους λόγους που εξηγούνται στο κεφάλαιο δώδεκα.

Τι δεν υποσχόμαστε

• Ημερομηνία για τη διακυβέρνηση. Εξαρτάται από τον όγκο, και ο όγκος δεν είναι ημερομηνία.
• Ισοδύναμη ακρίβεια σε εσωτερικούς χώρους. Είναι δύσκολο πρόβλημα και η ειλικρινής απάντηση είναι φαρδύτερες ακτίνες μέσα σε κτίρια για το άμεσο μέλλον.
• Ένα νέο chain για τον εαυτό του. Οι απαιτήσεις καθυστέρησης και κόστους του κεφαλαίου έξι είναι στενές, και η προσθήκη ενός chain που δεν τις πληροί θα ήταν απόφαση marketing και όχι τεχνική.

Η πλήρης ανάλυση φάση προς φάση βρίσκεται στη σελίδα του roadmap, που ενημερώνεται καθώς κυκλοφορούν τα πράγματα.

Όροι που χρησιμοποιούνται σε όλο το έγγραφο, με τη σημασία που έχουν εδώ και όχι τη γενική τους σημασία.